عزیزی دیگر از تبار انسانهای شریف از بین ما رفت
عضوی از پیکرهی مبارزین راه آزادی و سوسیالیزم
"او با لبان مردمان لبخند میزند
درد و امید مردم را
با استخوان خویش پیوند میزند"
از راه دور خبر مرگ نابهنگام رفیق علی مجیدی همهی ما را در بهت و ناباوری فرو برد، مگر میشود مرگ عزیزی را پذیرفت؟ آن هم با یک مکالمهی کوتاه تلفنی، شنیدن خبرمرگی از این دست بسی تلخ است و درغربت و تبعید تلختر، اگردرآن جا بودیم حداقل خودمان را به بازماندگان اومیرساندیم و از نزدیک درغم آنان شریک میشدیم، سربرشانهی همدیگر میگذاشتیم و نمیگذاشتیم این درد بر شانههای آنان سنگینی کند.
علی متعلق به خانوادهای بزرگ بود، متعلق به طبقهای بزرگ، عضوی ازجنبش جهانی برای برابری و عشق ورزی به انسانهای تحت ستم و رنج دیده بود؛ نبود او ضایعهای جبران ناپذیر برای این جنبش و اندیشه و آرمان او چراغ راه رفقای او تا نابودی ظلم و بیعدالتی خواهد بود.
درد وغم از دست دادن رفیق روزهای پرخاطره، برایمان همچنان به یادگارمیماند.
رفیق علی از خیل آنانی بود که از محک تجربه سربلند و پیروز بیرون آمد، پایداری، استقامت و لب نگشودن او درنگهداری رازرفقایش دردوران پر مشقت، فشار و شکنجه، درزندان خوف انگیزرژیم جنایتکار جمهوری اسلامی ازاوانسانی محبوب و قابل اعتماد ساخته بود. زندگی پس اززنداناش نیز نشان از ایمان و باورخلل ناپذیرش به شرافتمندانه زیستن بود.
در غم از دست دادن علی مهربان، به همسرگرامیاش و تمام بازماندگانش تسلیت میگوئیم. میگوئیم با شما در تحمل این رنج جان فرسا شریک هستیم، میگوئیم علی برای تک، تک ما نیزهم عزیز بود وهم دوست داشتنی، هرکدام از ما دهها خاطرهی شیرین و خوب ازرفاقت و دوستی با او به یاد داریم؛ خندههای شاد و شوخیهای دلنشیناش، برایمان فراموش نشدنی است.
علی از بین ما رفت اما خاطرهی صفا و صداقت، دوستی و رفاقت او برای ما و کسانی که او را میشناختند از یاد رفتنی نیست. به جرعت میتوان گفت که او سرمشق انسان بودن و انسان زیستن دراین دنیای پست حاکمیت خیل فرومایگان بود.
صبر و بردباری را برای باز ماندگان رفیق علی مجیدی صمیمانه آرزومندیم.
یادش گرامی باد!
پری ابراهیم زاده، باقرابراهیم زاده، جعفر ابراهیم زاده، کیومرث نقی پور، مطهره نصیری، علی شمس، جلال رستمی، منصور امیرافشاری، محمد مستوفی، فروغ درویشی و احمد حاجی امیری.