جمعه اول آذرماه ١٣۷۸، رفیق علی مجیدی از فعالین قدیمی چپ و از مسئولین اولیه سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر) در منطقه کنگاور، در حالیکه بیش از ۵٤ سال از عمر پر مبارزه اش نگذشته بود، زندگی را وداع گفت.
رفیق علی در دهه ۶٠، سال ها در زندان های رژیم اسلامی زندانی بود؛ پایداری ، رازداری و استقامتش در زندان دیزل آباد کرمانشاه او را به محبوب و رازدار بسیاری از زندانیان سیاسی و تکیه گاهی مطمئن در مقابل شکنجه گران و جلادان رژیم اسلامی تبدیل کرده بود.
دانش و آگاهی عمیق و گسترده او در رابطه با ادبیات مارکسیستی و جنبش های اجتماعی و روحیه شاداب و بذله گو و با محبت اش ، او را در میان جوانان و مردم شهر به چهره ای ماندگار و قابل اعتماد تبدیل کرده بود و سال ها مبارزه اش علیه استبداد شاهنشاهی و مبارزه پیگیرانه اش علیه حکومت اسلامی چه در زندان و چه در سال های پس از آن، آزمونی بود که علی از آن سربلند بیرون آمد. همین آزمون و توانائی در مواجهه با شرایط دشوار بود که علی را به معلمی توانا در جلب و جذب جوانان و مردم به آرمان آزادی و برابری می کرد. او تلاش داشت نمونه ای باشد برای جوانان در عشق ورزی به انسان و آرمان رهائی اش. اخراج از کار، محرومیت از بسیاری از امکانات اجتماعی ، زندان و شکنجه نتوانست اراده او را در پیوند با مردم زحمتکش دچار تزلزل کند و یارانش هماره از او به عنوان معلمی توانا، رازدار، سنگ صبور دردها و رنج ها و سازمانده شادمانی های بزرگ یاد خواهندکرد.
از دست دادن علی مجیدی، ضایعه ای جبران ناپذیر برای کوشندگان و رهروان راه آزادی و برابری است. سازمان ما در اندوه از دست دادن این همرزم قدیمی خود، مرگ نابهنگامش را به جنبش چپ، زندانیان سیاسی سابق، خانواده و دوستان و مردم کنگاور تسلیت می گوید و خود را در غم ایشان شریک می داند. یاد رفیق علی مجیدی در پیکارهای بزرگ برای آزادی ، برابری و سوسیالیسم با ما خواهد بود.
کمیته مرکزی
سازمان کارگران انقلابی ایران( راه کارگر)